Σελίδες

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

.το σπίτι στην κορυφή του λόφου

.Αυτός ο κόσμος μου είναι κοντά -όσο και μακρυά.
Γι'αυτό και ζώ σε ένα σπίτι στην κορυφή ενός λόφου

.Εμένα, για παράδειγμα,
μου αρέσει να δαγκώνω πλαστικά και μεταλλικά αντικείμενα,
παρ'όλο που κάθε μέρα σπάω και απο ένα δόντι.
Τα δόντια μου όμως είναι ζωντανοί οργανισμοί
και φυτρώνουν ξανά και ξανά.
Κάθε φορά που ένα σπάει,
όλα τα παράθυρα στο σπίτι ανοίγουν
και μέσα μπαίνουν πνεύματα, παρασυρμένα απο τον άνεμο.
Κάθε όμως που φυτρώνει κλείνω τα παράθυρα,
τα σφαλίζω
και γίνομαι φίλος με τα πνεύματα.

.Στον κήπο μου φυτεύω ένα νυχτολούλουδο.
Το μυρίζω για να κοιμηθώ.

.Και όλα αυτά γιατι αυτός ο κόσμος είναι περίεργος.
Τον νοιώθω τόσο κοντά-όσο και μακρυά.

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

.τετάρτες

.Το βλέμμα της δεν φτάνει στον τοίχο
ή στο πρόσωπό σου.
Ούτε καν στην τηλεόραση.

.Παρ'όλα αυτά,
και ας ήξερα πως δεν με κοιτάει στ' αλήθεια,
καρφώθηκα πάνω της.
Ανέδυε κάτι που σ' έκανε να την λυπάσαι.
Κάτι σαν φώς απο λαμπάκι σε παιδικό δωμάτιο


.Άλλες φορές περιορίζεται σε έναν κύκλο
χωρίς διάμετρο
και κέντρο τα πόδια της.
Εκείνες τις μέρες σε κοιτάει κοφτά
και περιορίζει τις απαντήσεις της στις απαραίτητες λέξεις.

.Τώρα πια την καταλαβαίνω.
Βλέπω στις κινήσεις της τη μοναξιά μου.

.Την αγαπώ.
Όχι όπως αγαπώ εσένα.
Ή εμένα.
Διαφορετικά.
Την αγαπώ.
Και την καταλαβαίνω.

.Για κάποιο λόγο λατρεύει τις Τετάρτες.
Αυτό, δεν το έχω ακόμη ερευνήσει.